دوست‌داشتن:

می دونی رئیسم رو چطوری می بینم؟ مثل غولی که همه چیز رو از بالا نگاه می کنه و چکش برداشته می خواد روح جزیی نگر منو تخریب کنه.

می دونی استادم رو وقتی زنگ می زنه و می پرسه «پایان نامه ات رو به کجا رسوندی؟» چطوری می بینم؟ مثل غولی که چکش برداشته و داره روی زمانهای من ضربه می زنه .

می دونی سرطان رو چطوری می بینم؟ مثل غولی که با چکش داره تمام سلولهای بدن پدرم رو تخریب می کنه .

می دونی دوست پسر رو چطوری می بینم؟ مثل غولی که با چکش سردش روی عاطفه من می کوبه و وقتی شانه هایش را برای گریه کردن می خوام با سردی میگه خودت رو برای چیزای کوچیک ناراحت نکن. من کار دارم باید برم.

پ.ن: این نوشته را پریشب نوشته بودم . اما امروز که جمعه است و از خستگی طول هفته کم شده، فکر می کنم همه زندگی یه جور کلاس درسه. برای یادگیری بیشتر، برای رشد بیشتر ……